Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie,
żeś przez krzyż i Mękę Swoją świat odkupić raczył

Oprawcy wzięli potężne gwoździe i z wielką sprawnością przybili ręce i nogi Zbawiciela do Krzyża. Podnieśli Krzyż i usiedli z boku aby czekać na śmierć Skazanego. A że im było nudno - grali w kości. A rzucali o to, kto wygra jego szatę. Pomyślmy jeszcze raz o sobie: Jak my jesteśmy wierni Chrystusowi. Czy chcemy być z Nim w Jego cierpieniach. Pomyślmy o tym jak korzystamy ze świętego okresu Wielkiego Postu. Czy chodzimy na dyskoteki i czy urządzamy głośne i huczne zabawy. Czy umiemy zrezygnować choć z jednej swojej przyjemności w tym okresie i ofiarować to Panu Jezusowi.
Byśmy umieli dobrze wykorzystać Wielki Post - prosimy Cię, pomóż nam Jezu!

Chwała Chrystusowym ranom,
 Które są kluczem życia
 I kluczem śmierci,
 I kluczem naszej wiedzy,
 I kluczem naszej nadziei,
 I kluczem przepaści,
 I kluczem Dawidów.
 
 Chwała Chrystusowym ranom
 I gwoździom wbitym w ręce i nogi Boga,
 I włóczni wbitej w Jego bok,
 Albowiem gwoździe i włócznia
 Otworzyły bramę niebiosów,
 Tak jak uderzenie mieczów i taranów
 Otwiera bramę
 Oblężonego miasta.
 (…)
 Wracajmy do ran Chrystusowych
 Jak jelenie do wiecznych źródeł,
 Klęknijmy nad ich brzegiem
 I pochylmy nisko nasze głowy
 Nad cienistą głębokością krwi.
 
 Chwała Chrystusowi,
 Cierpiącej kiści winogron,
 Ściśniętej w tłoczni wina,
 Z której spłynęła
 Do naszych ubogich ust
 Niepokalana krew.
 
 [Litania do ran Chrystusowych]

idź dalej...

Poezja opracowana na podstawie: „Pieśń o moim Chrystusie”, „Hymny Maryjne”, „Księga modlitw dawnych i nowych” Romana Brandstaettera.
Ilustracje Drogi Krzyżowej pochodzą z Kościoła Matki Bożej Ostrobramskiej w Krakowie.