Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie,
żeś przez krzyż i Mękę Swoją świat odkupić raczył
Zbawienie dokonało się na Krzyżu. Na Krzyżu umarł Bóg- Człowiek. Krzyż jest jedynym znakiem zbawienia. Temu znakowi należy się najgłębszy szacunek i cześć. Każdy z nas jest ochrzczony i naznaczony znakiem krzyża. Ale tylko starsi ludzie przechodząc obok kościoła lub krzyża przydrożnego zdejmują czapkę i robią znak krzyża. Młodzi i dzieci już o tym nie pamiętają. Na cmentarzach i w kościołach niszczone są krzyże. Ludzie przechodzą obojętnie obok. Są takie domy i takie miejsca pracy, gdzie nie ma krzyża.
Za znieważanie znaku krzyża - przepraszamy Cię, Jezu!
O Matko Boga, o Matko stojąca
Może w tym miejscu, gdzie ja teraz stoję,
Wpatrzona w żółte ciało swego Syna,
W owoc żywota i świętą gromnicę
Na krzyż przybitą. Z wolna wosk topnieje
I coraz mniejszy staje się płomyczek,
Pełga jak motyl i złożywszy skrzydła
Jak do modlitwy gaśnie wśród ciemności,
Które Bóg dobył jak szpadę z jaszczura
Z samego środka słonecznego dnia.
O, zakryj oczy i nie patrz na dramat,
Kowalu siedmiu mieczów, które Matka
W sercu poczuła, gdy Jej Syn, zdążając
Jak błyskawica po piorunochronie
Krzyża, wstąpił w sad oliwny
Raju i wszystkim ludziom udowodnił,
Że Bóg potrafi jak człowiek umierać.
[Stabat Mater]
Poezja opracowana na podstawie: „Pieśń o moim Chrystusie”, „Hymny Maryjne”, „Księga modlitw dawnych i nowych” Romana Brandstaettera.
Ilustracje Drogi Krzyżowej pochodzą z Kościoła Matki Bożej Ostrobramskiej w Krakowie.
